കോയിക്കോടന്‍ ബിരിയാണി

"അനക്ക്‌ ബേണ്ടെ ഗഫൂറെ?"
"മാണ്ട.. "
"ഏ..? മാണ്ടേ? എന്തായിപ്പോയി... ?, ങ്ങല്ലെടോ പണ്ട് ബിരിയാണി ബിരിയാണി ന്നും പറഞ്ഞ് നെലവിളിചീനെ.."
ഗഫൂര്‍ മിണ്ടിയില്ല അവന്‍ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്‌ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു
അയാള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു
"എന്തായടോ അനക്ക്‌'?"
"ഇക്കിനി പഠിക്കണ്ട"
"പഠിക്കണ്ടേ പഠിക്കണ്ട, ബിരിയാണി തിന്നൂടെ..."
"ഇക്കതും മാണ്ട, കോയീനെ ഇക്കിനി മാണ്ട"
അവന്‍ നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അയാള്‍ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി
"ഇയ്യെന്താ പുല്ല് തിന്നാന്‍ പോവാ"
"പുല്ലല്ല ബെജിറ്റെറിയന്‍.. അങ്ങന്യാ...."
അയാള്‍ ചിരിച്ചു
"പടച്ചോനെ അന്റ ഉമ്മ പറഞ്ഞത് നെരാലെ?"
"എന്ത് ..."
അയാള്‍ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു
"ഇയ്യ്‌ ബടക്കായി പോയീന്നു..."
അയാള്‍ വീണ്ടും കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് കോഴിക്കാല്‍ ബിരിയാണിയില്‍ നിന്നും തപ്പിയെടുത്തു കടിച്ചു പറിച്ചു
"ഇതിനും ബെണടോ ഒരു യോഗം.... ഒരു ചാപ്സും കൂടിങ്ങു പോരട്ടെ"
അയാള്‍ വെയിറ്ററോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
ഗഫൂര്‍ ബിരിയാണിയില്‍ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി അപ്പുറത്തെ മേശയിലേക്ക്‌ നോക്കിയിരുന്നു

ചൂട്

"എന്തായിരുന്നു ചൂട്, ആ ഫാനോന്നു ഓണാക്ക്" അവള്‍ വീട്ടില്‍ കയറി സോഫയിലേക്ക് വീണുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"കറന്റില്ല" അവന്‍ സ്വിച്ച് രണ്ടു വശത്തേക്കും മാറ്റി കളിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
"ഈ നാശം, അപ്പുറത്തൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ, എന്താ ഇവിടെ മാത്രം?" അവള്‍ അന്വേഷിച്ചു
"ങ്ങാ... എനിക്കറിഞ്ഞൂടാ" അവന്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു
"നീ പോയി കുറച്ചു വെള്ളം എടുത്തു കൊണ്ട് വാ, ദാഹിക്കുന്നു, ഈ നശിച്ച ചൂടെപ്പോഴാ ഒന്ന് കുറയുക" അവള്‍ സങ്കടം പറഞ്ഞു

പുരോഗതിയുടെ ശില്‍പികള്‍

അവള്‍ അടുത്ത് കിടക്കുന്ന കുട്ടികളെ തൊട്ടു നോക്കി.
നല്ല ഉറക്കമാണ്.
അയാളുടെ ഞെരുക്കവും മൂളലും കൂവലും അവരെ ഉണര്‍ത്തുമോ എന്നവള്‍ ഭയന്നു
അയാളുടെ ശബ്ദം പൊങ്ങിയപ്പോള്‍ അവള്‍ അയാളുടെ വായ പൊത്തി
അയാള്‍ എന്നുമെന്ന പോലെ കയ്യുകള്‍ തട്ടി മാറ്റി, അവളെ കീഴ്പെടുത്തി
ഇന്നയാളുടെ നേരെ അവള്‍ക്ക് അറപ്പും വെറുപ്പും തോന്നി

ഒരു തെണ്ടിയുടെ ഗുണപാഠം

നാല് വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ ഗ്ലാസില്‍ മൂത്രമൊഴിച്ചു കുടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് ഓര്‍മ്മയില്‍ ആദ്യമായി ശിക്ഷമെടിച്ചത്. പിന്നെ അഞ്ചില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അടുത്തിരുന്നിരുന്ന സുഗുണ്‍ കുമാര്‍ ടീച്ചര്‍ ചോദിച്ച ഉത്തരം പറയാനായി എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ തമാശക്ക് സീറ്റിന്റെ മുകളില്‍ പെന്‍സില്‍ വച്ചപ്പോള്‍.

അവനിരിക്കും മുന്‍പേ എടുക്കണം എന്ന് കരുതിയതാണ് പക്ഷെ ആ നശിച്ച മിനി നോക്കി കൊഞ്ഞനം കാണിച്ചപ്പോള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കിപ്പോയി.

തിരിച്ചറിവ്

ഞാനറിഞ്ഞില്ല ഒന്നും, ഒരിക്കലും
പഠിച്ചതൊന്നും ഓര്‍മ്മ വച്ചില്ല
അറിവിനെ തേടിയലഞ്ഞില്ല
സത്യമന്വേഷിച്ച് വീട് വിട്ടിറങ്ങിയില്ല
ഒന്നും വെട്ടിപിടിച്ചില്ല

വല്യച്ചന്‍

"ഉണ്ണീ ഊണ് കാലായി"
അമ്മ അകത്തു നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
"എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ടാവാം മണ്ണിലെ ആറാട്ട്"
"മത്തിണ്ടോ അമ്മെ" ഉണ്ണി തിരിച്ചു കൂവി
"ഈശ്വരാ എന്താ ഈ ചെക്കന് , വല്ല്യച്ചനോറ്റ കേട്ടാ മതി,

ഗ്ലോബല്‍ വാര്‍മിംഗ്

എന്തൊരു ചൂടാണ്, പൊള്ളുന്നു പൊള്ളുന്നു
ഒരു പോള കണ്ണടക്കാനും വയ്യിനി

ദേഹം കരിയുന്നു, ആത്മാവും വേവുന്നു
മര്‍ത്ത്യന്റെ ചെയ്തികള്‍ അവനെ വിഴുങ്ങുന്നു

അമ്മയെ, പ്രകൃതിയെ കാത്തുരക്ഷിക്കാതെ
തിന്നു മുടിച്ചിതോ മുടിയനാം പുത്രന്‍

രാപ്പകല്‍ വേര്‍തിരിക്കാതിതാ ഭൂവില്‍
കുറ്റബോധം വന്നു മര്‍ത്ത്യന്‍ വിയര്‍ക്കുന്നു

തൊണ്ടയില്‍ മരവിപ്പ് , കാറ്റിലും കളങ്കം
രാത്രിയില്‍ കുത്തുന്ന സൂര്യപ്രകാശം

വംശനാശം വന്ന ജന്തുകള്‍ പലതും
കോപ്രായം കട്ടി സ്വൈര്യം കെടുത്തുന്നു

അവസാന കണ്ണിയാം പക്ഷികള്‍ പലവക
ചിറകറ്റു മച്ചിന്‍ മേല്‍ കൂട്ടമായ്‌ ചിലക്കുന്നു

ഉരുകിയ മഞ്ഞിന്റെ ഗോളങ്ങള്‍ എങ്ങുന്നോ
തീഗോളമായിതാ നേര്‍ക്ക്‌ പാഞ്ഞെത്തുന്നു

അംബരചുംബികള്‍ പണിതുയര്‍ത്തുമ്പോള്‍
അതിനടിയില്‍ പെട്ടേതോ ജീവനുമലറുന്നു

ഒരിക്കലും വാടാത്ത പ്ലാസ്റ്റിക്കു പൂവുകള്‍
ഒരിക്കലും വിടരാത്ത സ്വപ്നങ്ങള്‍ തിര്‍ക്കുന്നു

ഹരിതമാം എന്‍ മാതൃഭൂമിയും ഇന്നിതാ
മരുഭൂമി കണക്കെ മണലില്‍ കിടന്നെരിയുന്നു